ساخت شهرک سینمایی در مشهد؛ رویا یا واقعیت

استاندار خراسان رضوی در اولین جلسه شورای سینما با توضیح اینکه پیشنهاد‌هایی برای ایجاد شهرک سینمایی یا مجتمع‌های چندمنظوره فرهنگی مطرح شده گفت: این پیشنهادات با حمایت دولت و مشارکت نهاد‌های محلی قابلیت اجرا دارند.
با شروع کار دولت های جدید و روی کارآمدن مسوولین جدید، زمزمه هایی برای توسعه زیرساخت ها در همه حوزه ها به گوش می رسد، مدیران در دیدار با اقشار مختلف و بیان نیازهای این اقشار از رویاهای آنها وام گرفته و وعده هایی می دهند که با رفتنشان این وعده ها به فراموشی سپرده می شود.
حال در اولین جلسه شورای سینما، استاندار خراسان رضوی در خصوص پیشنهاد ایجاد شهرک سینمایی در مشهد سخن می گوید و تحقق آن را نه یک رویا بلکه واقعیت می داند.
تجربه ثابت کرده است در خصوص پروژه های کلان فرهنگی همیشه در بر مدار تحقق وعده ها نچرخیده است، به عنوان مثال احداث سالن تئاتر توسط شهرداری در بوستان وفای مشهد با کلی تبلیغات و وعده های رنگارنگ با حضور مسوولین وقت در آذرماه 98 آغاز شد، در ابتدا به گفته مسئولان، طبق برنامه‌ریزی، مقرر شده بود بخش اول آن در مدت ۵۲۰ روز (۱۷ ماه) افتتاح گردد.
تابلوی روز شمار آن نصب شد، اما با رفتن مسوولین آغاز کننده و تمام شدن عمر شورای پنجم شهر مشهد، کم کم تابلو خاموش شد و هنوز که هنوز است بعد از 7 سال خبری از افتتاح هیچ کدام از فازهای آن نیست.
از دیگر پروژه های کلان فرهنگی می توان به کتابخانه مرکزی مشهد اشاره کرد که بعد از 23 سال سرانجام در بهمن 97 افتتاح شد، کتابخانه ای که هر مسوول با آمدنش وعده افتتاح آن را می داد حتی یکبار نمای آن تخریب و مجدد ساخته شد، سرانجام بعد از 23 سال افتتاح شد.
با تجربه هایی از این قبیل آیا می توان به ساخت شهرک سینمایی در مشهد امید بست و آیا ساخت این شهرک برآورده اقتصادی برای شهر دارد یا خیر؟
بسیاری معتقدند با توجه به قابلیت های هوش مصنوعی در ساخت پروژه های سینمایی دیگر ساخت شهرک لازم نیست و صحنه‌هایی که قبلاً با ساخت دکور عظیم ممکن بود، حالا با هوش مصنوعی ارزان‌تر و سریع‌تر ساخته می‌شود.
اما بسیاری معتقدند شهرک سینمایی هنوز قابلیت های خاص خود را دارد زیرا فضاهای واقعی، مخصوصاً نماهای باز با تعامل فیزیکی بازیگر با محیط، هنوز در شهرک یا لوکیشن واقعی باورپذیرتر می‌شود و حس بازی طبیعی تر است.
همچنین داشتن شهرک آماده، هزینه را در طولانی‌مدت برای شبکه ها و فیلمسازانی که مرتب در حال ساخت فیلم تاریخی هستند کاهش می‌دهد. و بعضی شهرک‌ها مثل “شهرک سینمایی غزالی” یا “هالیوود” خودشان به جاذبه گردشگری و منبع درآمد تبدیل شده اند؛ هر چند شاهد نگهداری مناسبی از شهرک غزالی نیستیم و برخی از قسمت های آن تخریب شده اند.
با توجه به این موارد در شهرهایی که پروژه‌های سینمایی محدود باشند، ساخت شهرک مقرون‌به‌صرفه نیست و می‌توان با جلوه‌های ویژه کار را پیش برد. مشهد نیز از جمله شهرهایی است که پروژه های سینمایی محدودی دارد، در مشهد نه سریال و نه فیلم سینمایی زیادی تولید می شود سالی یک یا دو پروژه سینمایی، نمی تواند انگیزه ساخت شهرک سینمایی باشد. هزینه نگهداری شهرک بسیار بالاست با شرایط اقتصادی فعلی و عدم توان بخش دولتی و عدم حضور قدرتمند بخش خصوصی در این پروژه ها نمی توان به نگهداری مناسب این شهرک حتی اگر ساخته شود دل بست، یک شهرک سینمایی حتی اگر بزرگ هم نباشد باید دائماً نگهداری شود تا فرسوده یا ویران نشود و این هزینه زیادی می خواهد.
حال اگر مسوولین در مشهد از وعده های هر باره رها شده و اصرار به ساخت شهرک سینمایی داشته باشند، تنها راه به‌صرفه این است که بخش خصوصی ورود پیدا کند و شهرک سینمایی چندمنظوره ساخته شود تا با برگشت سرمایه بتواند هم درآمدزایی، هم اشتغال و هم هزینه های نگهداری آن را تامین کند؛ یعنی علاوه بر فیلمبرداری، برای گردشگری، برگزاری رویدادها، آموزش فیلمسازی و … نیز فضاهای لازم را بسازد و در اختیار تولید کنندگان قرار دهد. بخش دولتی و حتی شهرداری نه توان و نه بودجه لازم برای ساخت شهرک را دارد حتی اگر بتواند بعد از سالها این شهرک را بسازد برای نگهداری آن دچار مشکل می شود.
نویسنده: م/ج