فرهنگی

روزنامه‌هایی که یارانه می‌گیرند اما در دکه نیستند

رضا غبیشاوی
نفسِ یارانه‌‌ی مطبوعات، کاغذ و آگهی دولتی فسادزا است و وجودش به نفع رسانه‌های غیر حرفه‌ای است.
رسانه‌های حرفه‌ای توان خودکفایی دارند. هیچ معیار مشخصی برای پرداخت یارانه به مطبوعات وجود ندارد. به صورت کامل با یارانه‌ی مطبوعات و رسانه‌ها مخالف هستم. بهترین راه این است که مبلغ یارانه حذف شود و فضای رسانه‌ای طوری باشد که رسانه‌ها بتوانند در کسب درآمد، جذب مخاطب و آگهی با یکدیگر رقابت کنند و چرخه‌ی مالی‌شان را از این طریق تأمین کنند.
روزنامه‌نگاران حرفه‌ای و مدیران واقعی می‌توانند رسانه خود را به خودکفایی مالی و حتی سوددهی برسانند. اما یارانه‌ها در این مسیر و رقابت میان رسانه‌ها، اختلال جدی ایجاد می‌کنند. ضمن اینکه پرداخت یارانه بر مدیریت نادرست و فعالیت بی‌کیفیت رسانه‌ها سرپوش می‌گذارد.
سه دسته رسانه: حرفه‌ای، غیرحرفه‌ای و شبه‌رسانه
هدف شبه‌رسانه‌ها اطلاع‌رسانی نیست. این‌ها بیشتر محافلی برای کسب یارانه هستند و با آن امرار معاش می‌کنند. بسیاری از روزنامه‌هایی که در تهران منتشر می‌شوند، در هیچ دکه‌ای پیدا نمی‌شوند و از محتوای‌شان هم مشخص است که بی‌کیفیت هستند.
تعداد روزنامه‌ها در ایران
بیش از ۱۰۰ روزنامه در استان تهران چاپ می‌شود. چطور ممکن است در ایران تعداد روزنامه‌ها از پاریس، لندن یا نیویورک بیشتر باشد؟ آیا غیر از این است که یارانه‌ها باعث این ناترازی شده‌اند؟
روزنامه‌نگاری مانند هر فعالیت اقتصادی دیگری یک کسب‌وکار است. اگر کسی بتواند رسانه را از راه‌های مشروع، قانونی و اخلاقی به درآمد برساند، باید فعالیت کند اما کسی که نمی‌تواند، نباید مورد حمایت قرار گیرد.
حمایت دولتی از رسانه‌های حکومتی؛
بخشی از رسانه‌ها دولتی یا حکومتی هستند و بودجه و آگهی دولتی دریافت می‌کنند. دولت و وزارت ارشاد جرئت قطع یارانه آنها را ندارند؛ چون این کار به معنای ورود به درگیری با رسانه‌های قدرتمند است. رسانه‌هایی مثل ایران، اطلاعات، کیهان و تعدادی از خبرگزاری‌ها از این دسته‌اند.
فساد ساختاری در یارانه مطبوعات؛
شخصاً معتقدم تنها راه جلوگیری از فساد مالی و غیرمالی، قطع کامل یارانه‌هاست. مبلغی که رسانه‌های حرفه‌ای دریافت می‌کنند، تأثیری در کارشان ندارد، چون هزینه‌های‌شان با یارانه تناسبی ندارد. اما همین پرداخت، باعث ادامه‌ی حیات رسانه‌های ضعیف و شبه‌رسانه‌ها و گسترش فساد مالی می‌شود.
رسانه‌های جعلی
بر اساس تحقیقات، بسیاری از مجلات و نشریاتی که یارانه دریافت می‌کنند، اصلاً وجود خارجی ندارند. این یک شبکه فساد است. آنها مجوز می‌گیرند، به اندازه ۱۰ شماره [نسخه] منتشر می‌کنند تا اعلام وصول شود و بعد یارانه بگیرند.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا