سیاسی

ارزیابی عملکرد دولت به این سرعت میسر و منطقی نیست

✍️محمدصادق جوادی حصار

بگذارید حداقل یک سال از روی کار آمدن دولت بگذرد آنگاه با توجه به شرایط ارزیابی شود که این دولت نسبت به دولت‌های قبل موفق‌تر بوده یا ناکام‌تر.
اگر بخواهیم از منظر ارائه طرح‌ها، برنامه‌ها و رویکردها به موضوع نگاه کنیم، رویکرد آقای پزشکیان در موضوع مدیریت و مشارکت دادن اقوام ، مذاهب ، جریان های سیاسی و بانوان در مدیریت کشور، رویکرد مثبتی بوده و نسبت به گذشته، از درصد حمایتی نسبتاً قابل توجهی نیز برخوردار است.
آقای پزشکیان نسبت به مقوله زمامداری رویکرد ترکیبی و کمتر تجربه شده ای تحت عنوان وفاق، ارائه داد . حالا باید ببینیم چقدر این رویکرد کارآمد خواهد بود. آیا همانقدر که این طرح از نگاه خودش مقبول و پسندیده است، توسط مجریان و مخاطبان آقای پزشکیان هم مورد استقبال و کار آمد ارزیابی خواهد شد یا خیر؟
شاید یکسال دیگر آقای پزشکیان هم به این جمع‌بندی برسد که استفاده ازنیروهای دو جریان اصولگرا و اصلاح طلب در یک کابینه اثر بخش و امکانپذیر نیست و جز خنثی کردن یکدیگر و ایجاد مانع، نتیجه‌ای به بار نمی آورد .
واقعیت این است که رویکرد آقای پزشکیان در حال حاضر در جامعه مدیریتی کشور بازتاب چندان خوبی ندارد. بسیاری معتقدند که طرح«وفاق ملی» آقای پزشکیان یک تله و اولین فردی که در آن گرفتار می‌شود، خود ایشان است.
یا اینکه گفته می‌شود «وفاق ملی» طناب داری است به گردن دولت که هر چه زمان می‌گذرد، رنج و عذاب و خفگی برای خودش و دولتش بیشتر خواهد بود. این‌ها رویکردها و بازتاب‌هایی است که از شیوه مدیریت وفاقی ایشان در کشور مطرح می‌شود.
اما خود ایشان معتقد است که ما چاره‌ای نداریم و باید دولت ترکیبی داشته باشیم، اصولگرا و اصلاح‌طلب با هم کار کنند تا بتوانیم مشکلات را حل کرده و کار کشور را پیش ببریم.
رویکرد ایشان با بقیه دولت‌ها تفاوت چندانی ندارد . خودشان اعلام کرده‌اند که حزبی نیستند و در پی بکارگیری معنا دار جریان های حزبی حامی خویش در دولت هم بر نیامده اند . که البته و متاسفانه این رفتار می تواند نقطه ضعف جدی ایشان باشد.
در نتیجه این رویکرد ، دولت‌ ایشان هم دولت حزبی نیست، بلکه دولتی ترکیبی از اصلاح‌طلب و اصولگرا و به زعم خودشان فرا جریانی است که هزینه‌اش را اصلاح‌طلبان می‌دهند و منفعتش – اگر باشد- به اصولگرایانی می‌رسد که بازنده رقابت های انتخاباتی بودند
اتفاقاشاهد تضعیف و تخریب این دولت توسط افراطیون و جریان‌های تندرو هستیم . امیدواریم که آقای پزشکیان با دقت نظر و تیزبینی مراقب این رفتارها باشد و اگر خواستند آسیب‌زا عمل کنند به موقع جلوی آن ها را بگیرد.
جریان‌های حامی ایشان، عمدتا جریان اصلاح‌طلب، همچنان از ایشان حمایت می‌کنند، اما من ندیده‌ام که ایشان به طور مشخص کاری را به جریان سیاسی حامی خود واگذار کرده و از آن‌ها نتیجه بخواهد.ظاهرا ایشان بنا ندارند که از نیروهای حزبی به صورت موثر و تشکیلاتی استفاده کنند
اگر هم فردی حزبی در دولت و کابینه خدمت می کند ، تشکیلات سیاسی و حزبی خود را از حوزه مدیریت وزارتخانه‌ها و تشکیلات دور نگه می‌دارد . من فکر نمی‌کنم که بتوانیم بگوییم آقای پزشکیان دارد از احزاب به صورت خاص و کاربردی در دولت استفاده می‌کند.
مذاکره و گفتگو‌ برای حل مناقشات ملی و بین المللی امری معقول ، متعارف و عموما ثمر بخش است باید شرایط مذاکره مطلوب فراهم باشد البته دیگران برای ایجاد شرایط مطلوب ما تلاش نمی کنند این دستگاه سیاست ورزی و تصمیم سازی ماست که باید شرایط را فراهم کند ایجاد شرایط مناسب هم بخشی از مذاکره است.
پرهیز از دوقطبی‌سازی در کشور برای نمایش اتحاد و انسجام ملی در برابر بیگانگان نباید توجیه‌گر نادیده گرفتن حقوق جریان‌های مختلف سیاسی در درون کشور باشد.همه ما در برابر بیگانگان متحد هستیم، اما نباید جریان‌های منتقد ، مخالف و اختلاف‌نظرهایمان را نادیده بگیریم.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا