یادداشت-از لبخند خاتمی تا کاپشن پزشکیان/ محبوب یا مغضوب

نمی دانم بر این مملکت چه می رود که همه روسای جمهور این سه دهه محبوبیت شروع به کار را به آسانی از دست می دهند، سید محمد خاتمی به زعم ما اصلاح طلبان محبوب ترین رییس جمهور کشور است، بی اغراق که بگویم انتخاب خاتمی به عنوان رییس جمهور شور و نشاط عجیبی در کشور ایجاد کرد به ویژه در بین جوانان اما…
16 آذر 83 خاتمی کمترین میزان محبوبیت را بین جوانان به ویژه دانشجویان داشت، حتی برخی از اصلاح طلبان شعار “عبور از خاتمی” را مطرح کردند، خاتمی با علم به این میزان محبوبیت در دانشگاه حضور پیدا کرد و دانشجویان در حین سخنرانی او را هو کردند، همان هایی که با دیدنش سوت و کف می زدند با هو و شعار بدرقه اش کردند. همان جا بود که جمله تاریخی را بر زبان آورد با این مضمون که تردید دارد جانشین او نیز در فضایی باز و آزاد با دانشجویان گفت و گو کند و با این طعنه و کنایه که «ان شاء الله بعد از من کسانی می آیند که خوب عمل خواهند کرد.» اما بعد او کسانی آمدند که دولت اصلاحات موفق ترین دولت بعد از انقلاب لقب گرفت.
احمدی نژاد سرنوشت متفاوت تری داشت، او بر موج نارضایتی از دولت هاشمی سوار شد، محبوبیت او در دوره اول در بین مردم محروم و رنج کشیده بود، همانها که فکر می کردند او آمده است که مشکلات قشر محروم جامعه را حل کند.
احمدی نژاد محبوب اصولگرایان، بیش از همه به حضور در میان مردم کوچه و بازار علاقه داشت، هر کجا می رفت برایش سوت و کف مهیا بود. احمدی نژاد از معطل ماندن مردم علاقمند به دیدار او ذوق زده می شد، زمانی که خطاب به مردم حاضر در مراسم سخنرانی می گفت«از کی آمدید اینجا؟! چند ساعته اینجایید؟! از ساعت چند اینجا هستید؟ از ساعت 11؟!از ساعت 10؟! اما..
احمدی نژادی که در میان قشر روشنفکر و دانشگاهی محبوبیتی نداشت در دور دوم با اصولگرایان نیز به مشکل خورد، و دوران دوم احمدی نژاد مشکلات اقتصادی مردم افزایش پیدا کرد و همین امر محبوبیت او را نزد مردم کمتر کرد.
مردمی که دوره دوم احمدی نژاد زیر بار فشارهای اقتصادی بودند، و از وقایع دوران احمدی نژاد و انتخابات ۸۸ ناراحت بودند، دوباره به اصلاح طلبان اعتماد کردند و به گزینه ای رای دادند که مورد قبول و حمایت اصلاح طلبان بود.
دوره اول دولت روحانی تقریبا با ثبات بود، هر چند مشکلات اقتصادی هنوز بود اما ثبات نسبی در اقتصاد، ناشی از امضای برجام فرصت خوبی را در اختیار روحانی گذاشت، شاید همین باعث شد که مردم باز هم با حمایت اصلاح طلبان دوباره با وجود رقیبی سرسخت چون رییسی به روحانی رای دهند. اما…
آخرین ماههای دولت روحانی همراه بود با سرکوفت رای دهندگان به روحانی، مطالب طنزی که برای سخنان روحانی، در فضای مجازی منتشر می شد نشان از بی تفاوتی نسبت به درخواست های روحانی در خصوص بگیر و ببندها و افزایش اختیارات بود، زمانی مردم برای سخنانش سوت و کف می زدند، اما در ادامه راه برای سخنانش طنازی کردند و این سخنان را طوری دنبال می کردند که روحانی آمده است، حرفی برای مردم بزند و برود بدون اندک اعتقادی به حرفهایش. دولت روحانی در پایین ترین سطح محبوبیت قدرت را به رقیبت پیشینش واگذار کرد.
ابراهیم رییسی محبوب دل ارزشی ها به ریاست دولت برگزیده شد، وزارت خانه ها و ادارات دولتی از صدر تا ذیل به نیروهای به زعم خودشان انقلابی سپرده شد، حوادثی که بر این سالها رفت، رییسی را محبوب منتقدینش نکرد که تا آخرین لحظه عمرش منتقد پر و پا قرص او ماندند، وضعیت بد اقتصادی و تورم کمر شکن و کاهش ارزش پول، او را در میان عوام مردم هم محبوب نکرد اما او همچنان با سپردن همه مسوولیت ها به نیرهای هم فکر خود در میان آنها محبوب ماند، اما عجل به او مهلت نداد که بار دیگر خود را در انتخابات دیگری بسنجد، او شهید جمهور شد و همفکرانش که می خواستند راه او را ادامه دهند از رسیدن به جایگاه او ماندند و بار دیگر با کمال ناباوری دولتی اصلاح طلب بر سر کار آمد.
حال مسعود پزشکیان در ابتدای راه است، او که در انتخابات منکر بود که دولت او دولت سوم روحانی خواهد بود با انتخاب عارف به عنوان معاون اول، دولت خود را دولتی اصلاح طلب معرفی کرد، اکنون باید دید آیا موفقیت های دولت اصلاحات را تکرار می کند و منتقدین و مدافعین خود را راضی و محبوبیت خود را افزایش می دهد.